[piedor]

Jednego dnia zdawalam egzamin teoretyczny i praktyczny. Teoria o godz 14.
Bylo nas w grupie 6 osob. Przyszedl przesympatyczny Pan (niestety nie mam
glowy do nazwisk)i zaprosil do sali. Widzial ze nerwy nas zjadaja wiec
najpierw nas probowal rozruszac za co bardzo mu bylismy wdzieczni, Troche
smiechu i usiedlismy do komputerow. Czasu jest az nadto, zdarzylam sprawdzic
chyba z 5 razy aby z newrow nie zrobic bledu. Wynik pozytywny.
Ucieszylam ze tak sympatyczny Pan bedzie egzaminowal. Po wyjsciu z sali powiedzial zebysmy poczekali zaraz przyjdzie jego kolega i bedzie nas egzaminowal z jazd. I
zalamalam sie. Za ok. pol godz przyszedl drugi egzaminator, o dziwo mily
usmiechniety ale konkretny. Byla nas 4 nawet nie wiem czy 2 nie zdaly czy
mialy tylko teorie.
Poszlismy na placyk, najpierw nam wszystko objasnil ze najpierw wsiadamy do
samochodu i mamy sie przedstawic, potem wskazac plyny eksploatacyjne a potem
opisac swiatla, przygotowac sie do jazdy i wykonanc dwa manewry.
Ja bylam ostatnia wiec nerwy okropne. Bylam obkuta z plynow i swiatel: co
gdzie jak dziala a tu tylko wymienic. Wiec rach ciach. Potem przygotowalam
sie do jazdy i wykonanalm manewry. Wszyscy zdali plac. Potem czekamy na jazdy.
Jezdzilismy kazdy po 40 min.
Pierwsza dziewczyna nie zdala, potem chlopak, zdal, dziewczyna przede mna
wysiada radosna zdala i teraz ja. Trzeslam sie jak galareta. Wsiadlam, wita
mnie usmiech i slowa "Prosze przygotowac sie do jazdy".Wiec powiedzilama
sobie "spokojnie to umiesz" i pokolei sobie w myslach powtarzalam co
najpierw. Powiedzialam "jestem gotowa". Prosze cofnac i wyjezdzamy w prawo. W
samochodzie panowala bardzo spokojna atmosfera, moje serce o malo nie wypadlo
ale caly czas powtarzalam sobie spokojnie, skoncentruj sie i sluchaj. Balam
sie bardzo ze polecenia beda za pozno ale nie, wszystko mowil z duzym
wyprzedzeniem np. Na skrzyzowaniu z sygnalizacja swietlna prosze skrecic w
lewo, na skrzyzowaniu prosze zawrocic, gdy byly znaki nakazu lub zakazu to
jechalam tak jak prowadzily. (dziewczyna przede mna niezdala bo jechala
jednokierunkowa i byl nakaz skretu w lewo a ona pojechala prosto bo nie
powiedzial jej ze ma skrecic.A powinna czytac znaki). Jak byl znak stop to
uczono mnie, zatrzymaj sie i liczac do 3 rozejrzec sie). I tak robilam.
Widzialam bardzo duzo wszystkie linie ciagle, znaki poziome. Wszystko szlo
bardzo plynnie. Roznica miedzy jazda z istruktorem a egzaminatorem jest ogromna, nikt nie gada Ci caly czas to ty jestes kierowca i ty podejmujesz decyzje. Mozna sie
skoncetrowac na jezdzie. Pamietam jak skrecalam w lewo zawsze slyszalam a to podjedz, a
to za blisko a to nie tak. Zawsze jakies uwagi byly. To prawda zapamietalam
wszystko, wszystkie sugestie obu instruktorow i bardzo mi pomogly. I tak minelo 40 min.

Widzac ze zmierzam do osrodka myslalam ze serce mi wyskoczy. I uslyszalam w koncu:
egzamin pozytywny. szerkiej drogi.
Gdyby wszyscy egzaminatorzy byli tacy jak w ten Pan w Lomzy to moze egzaminy nie bylyby taka trauma.

[admin]

No to pozostaje tylko pogratulować!! :)

Też uważam, że spokój i opanowanie na egzaminie to podstawa. Mnie też to uratowało. Gdy wjechałem już do LOKu w Elblągu wyłączyłem silnik i usłyszałem od egzaminatora: "Witam w gronie piaratów drogowych" to nie wiedziałem jak się otwiera drzwi z radości i szukałem klamki kilka sekund :)

Wiem, że łatwo powiedzieć: "opanowanie i spokój". Jednak przed przystąpieniem do egzaminu warto nad tym popracować.

[piedor]

A ja zostawilam torebke w samochodzie i pobieglam do meza. Dobrze ze ja bylam ostatnia bo moja torebka by sobie pojechala dalej. Nawet sie nie kapnelam, dopiero maz jak mnie wyscialam powiedzial zebym zabrala torebke. a potem z godzine siedzialam w WORDzie bo ze szczescia nie bylam w stanie usiedziec.

[piedor]

Oczywiscie nie siedzialam w WORDZie tylko chodzilam jak w obledzie i podskakiwalam krzyczac prawie ze to niemozliwe.

[MariuszDB]

Gratulacje :) ale uważam ze jak tak się stresowałaś to jak by przyszedł ten pan co tam tak specjalnie dale popalić żeby odporność na stres sprawdzić to by tak kolorowo nie było